Pracowitość pszczół i ich zaangażowanie w produkcję miodu to zjawisko natury, które powinno być docenione i zauważalne, a jednak traktuje się je jako codzienność fauny, która żyje własnym życiem. Życie pszczół natomiast, jako stworzeń Bożych, odgrywa swoją rolę w życiu kościoła.

Paschał a pszczoły 

Paschał, czyli sporych rozmiarów świeca, odpalana każdego roku w Wielką Sobotę, po uroczystym poświęceniu ognia, jest swoistą kumulacją symboli jakie się na niej znajdują. Sama w sobie jednak jest także znakiem bliskości Boga z człowiekiem, ale i zwierzętami żyjącymi na ziemi. Świeca  powinna być bowiem w całości wykonana z wosku pszczelego, zgodnie z zapisami orędzia paschalnego, opisującego przedmiot jako „kolumna woskowa” lub „owoc pracy pszczelego roju”. 

Pierwotny paschał 

Cały obrzęd Wigilii Paschalnej, jaki odbywa się w kościele katolickim każdego roku, prowadzi do uświadomienia sobie ważności pierwotnych narzędzi i czynności, które dziś są niedoceniane. Ogień, wydobywający się ze świecy paschalnej ma nie tylko symbolizować Jezusa Chrystusa i jego zmartwychwstanie, ale i urok światła, które zawsze niesie wiarę, nadzieję i bezpieczeństwo. Paschał to zatem powrót do natury – poprzez samo wykonanie, ale i symbolikę, o których współcześni ludzie, zapatrzeni w doczesne sprawy, często zapominają. 

Mimo, że fizycznie paschał towarzyszy w kościele podczas obrzędów świątecznych, warto o nim pamiętać przez cały rok, ponieważ światło tej świecy ma siłę ukojenia.

Dodaj komentarz